De Brabantse Strade Bianche staat bekend als dé gravelklassieker van Nederland. Afgelopen zondag lag er weer een prachtig parcours door het Land van Cuijk, met afwisselende stroken door onder meer de Staatsbossen van St. Anthonis, Molenheide, De Vilt, het Defensiekanaal, Landgoed Tongelaar en de Gasselse bossen.
Mijn plan was simpel: rustig op gemiddeld tempo kilometers maken. Dat voornemen hield stand tot vlak na de start. Daar kwam ik twee ervaren gravelrijders op lichte Canyon bikes tegen. Hun uitnodiging om aan te haken kon ik natuurlijk niet afslaan.
Het tempo ging meteen flink omhoog, een mooie vuurdoop voor mijn speciaal opgebouwde MTB. Een bewuste keuze voor ultra-endurance ritten, waar comfort, controle en fietshouding op wisselend terrein belangrijker zijn dan een paar gram minder gewicht. Op de snelle stroken moest ik met die zwaardere setup af en toe flink bijbenen en een gaatje dichtrijden, maar de fiets gaf geen krimp.
Een geslaagde testrit op de Brabantse paadjes. De kop is eraf, de houding klopt en de focus kan nu vol op het volgende grote doel: de Green Divide van 300 kilometer!